Jezioro Solińskie i okolice



Mała wyspa na Jeziorze Solińskim

Prom na dużą wyspę



Z nad Polańczyka widok na zaporę


Płycizna na jeziorze

Obwodnica Jarosławia

Widać jak będzie przebiegać miejsce zrobienia zdjęcia

Początek obwodnicy , miejscowość Tywonia widok na E4 w prawo Jarosław miejsce zrobienia zdjęcia

zbliżenie – miejsce zrobienia zdjęcia



praca wre
miejsce zrobienia zdjęcia

zbliżenie

Chyba jakaś górka ? Z mojej perspektyw nie widać
Kopanie i wywożenie ziemi miejsce zrobienia zdjęcia

zbliżenie


Widoczek ogólny , na wprost Jarosław miejsce zrobienia zdjęcia

Baranów Sandomierski zamek

Baranów Sandomierski leży nad Wisłą i Babulówką – prawobrzeżnym dopływem Wisły w woj. podkarpackim.
Prawa miejskie otrzymał w 1354 r. z rąk króla Kazimierza Wielkiego. Miasto zawdzięcza rozwój handlowi zbożem. Pod koniec XVI wieku Baranów Sandomierski stał się ośrodkiem rozwoju rzemiosła, a w szczególności sukiennictwa, kuśnierstwa i szewstwa. Baranów Sandomierski przestał być miastem na okres trzydziestu ośmiu lat od 1896 r. do 1934 r.
Główną atrakcją Baranowa jest późnorenesansowy zamek, zbudowany wg projektu Santi Gucciego w latach 1591-1606. Zamek był siedzibą Leszczyńskich.
Pierwotnie miał charakter rycerskiego dworu obronnego i należał do rodziny Baranowskich herbu Grzymała. W 1578 r. posiadłości zostały przejęte przez Leszczyńskich herbu Wieniawa.Andrzej Leszczyński – wojewoda brzesko-kujawski rozpoczął budowę zamku i założył w nim bibliotekę.
Ostatnim właścicielem z rodu Leszczyńskich był Rafał – ojciec Stanisława Leszczyńskiego – króla Polski. Kolejnym właścicielem był Dymitr Jerzy Wiśniowiecki (w latach 1677-1682), później książę Józef Karol Lubomirski herbu Śreniawa (1683-1720), książę Paweł Sanguszko, Jacek Małachowski, Józef Potocki, Jan Krasicki. Po pożarze w 1849 roku Krasiccy niebyli w stanie odremontować budowli i sprzedali w 1867 roku Feliksowi Dolańskiemu z Grębowa.Zamek uległ zniszczeniu w 1898 r. podczas kolejnego pożaru.Odbudowę powierzono Tadeuszowi Stryjeńskiemu.
Ostatnim właścicielem był Roman Dolański, który stracił zamek w wyniku reformy rolnej z 1945 roku. Właściciel przeniósł się do Francji, gdzie zmarł bezpotomnie.
W styczniu 1968 roku przekazano zamek Kopalniom i Zakładom Przetwórczym Siarki „Siarkopol” w Tarnobrzegu. Do 1995 istniało w zamku muzeum Zagłębia Siarkowego. Od lipca 1997 roku właścicielem zamku jest Agencja Rozwoju Przemysłu S.A. w Warszawie.
Zamek mieści się w otoczeniu 16 ha obszaru parkowego. Za zamkiem znajduje się ogród w stylu angielskim, po lewej od głównego wejścia ogród w stylu włoskim i w stylu francuskim.



Wypalanie traw

Może wyglądać abstrakcyjnie
Ale tak naprawdę nie porządkujmy w ten sposób swoich trawników i łąk!!!
Wraz z nadejściem wiosny jesteśmy świadkami coraz większej liczby takich pożarów. Niestety wśród części społeczeństwa panuje nadal przekonanie, że wypalanie traw korzystnie wpływa na jakość gleby i jej użyźnianie.
Czas obalić ten mit i uświadomić wszystkim, jak ogromne konsekwencje pociągają za sobą tego typu działania. Więc zanim sięgniesz po zapałkę, przemyśl dokładnie, co może spowodować ten krok.
ZAPAMIĘTAJ!!!
Pożary takie powodują lokalne zanieczyszczanie powietrza, szkodzą środowisku naturalnemu, zagrażają zwierzętom, obniżają plony, marnotrawią wartościową paszę, degradują strukturę gleby, niszczą wartościowe gatunki roślin, zabijają pisklęta, powodują jałowienie ziemi, zostaje zahamowany naturalny rozkład resztek roślinnych, w płomieniach ginie cały system korzeniowy, flora oraz bakterie i grzyby. Roślinność ulegająca naturalnemu rozkładowi użyźnia glebę, podczas gdy popioły spalonych traw są praktycznie bezużyteczne.
Wypalanie traw jest niebezpieczne również dla siedzib ludzkich: domów, budynków gospodarczych, zakładów przemysłowych oraz utrudnia poruszanie się kierowcom.
WYPALANIE TRAW A PRAWO
Istnieje szereg zapisów w polskim prawie, określających wypalanie traw jako niedozwolone. Mówi o tym ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 124 i art. 131 ), ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach (art. 30). Według art. 82, §1 Kodeksu wykroczeń (ustawy z dnia 20 maja 1971 r. z nowelizacjami do 1995 r.) za wykroczenie tego typu grozi kara aresztu, grzywny lub nagany.
Wypalanie traw nad Sanem















































Najnowsze komentarze